Panel w zegarze najczęściej patrzy w jedną stronę. Postawienie go na płaskim parapecie oznacza, że ogniwo zbiera światło pod kątem — działa, ale słabiej. Lepiej ustawić zegar tak, by panel był pochylony w stronę okna, nawet pod kątem kilkunastu stopni. Na ścianie montuj zegar na wysokości wzroku i lekko odchyl od pionu, jeśli obudowa na to pozwala. Unikaj stawiania go bezpośrednio na szybie — latem nagrzewa się mocniej niż otoczenie, a wysoka temperatura skraca życie ogniwa i układu ładowania.

Trzeci sposób to wyciszenie echa. Puste klatki schodowe z betonowymi ścianami i szybami szyb windowych działają jak pudło rezonansowe. Pomagają miękkie, ognioodporne panele akustyczne montowane na ścianach, ale nie w miejscach, gdzie utrudniają ewakuację. Nie stawiaj ich na drogach ewakuacyjnych ani nie przewiercaj ścian nośnych bez zgody. Czwarty sposób to drzwi do mieszkań — jeśli hałas dochodzi głównie przez próg, pomaga próg z uszczelką i wyregulowanie samozamykacza, żeby drzwi nie trzaskały. Zbyt mocno naciągnięty samozamykacz to klasyczny błąd: drzwi zamykają się szybko i głośno, a uszczelki szybko się wycierają.

Meble wybieraj na nogach, nie na cokole — widoczna przestrzeń pod nimi daje złudzenie głębi. Niski, szeroki mebel wygląda stabilniej i mniej przytłacza niż wysoka szafa pod sam sufit. małych stolików postaw jeden, z przezroczystym lub szklanym blatem. Telewizor powieś na ścianie albo ustaw na wąskiej konsoli — klasyczna szafka pod telewizor zajmuje dużo podłogi, a jej górna płaszczyzna i tak zbiera kurz.

Zegar wahadłowy działa poprawnie tylko wtedy, gdy wahadło ma spokojne, powtarzalne warunki pracy. Drzwi balkonowe potrafią te warunki zniszczyć w kilka sekund. Nagły podmuch lub stały przeciąg zaburza ruch wahadła, zmienia jego amplitudę i w efekcie zegar zaczyna się spóźniać, przyspieszać albo po prostu staje. Nie chodzi przy tym wyłącznie o wiatr — równie ważna jest zmiana temperatury i wilgotności, którą takie drzwi wprowadzają do pomieszczenia. Zanim zaczniesz regulować mechanizm, sprawdź, czy problem nie jest czysto aerodynamiczny.

Wrażliwe ciało kobiety inaczej rozkłada nacisk niż przeciętny użytkownik materaca. Punktowe bóle bioder, drętwienie barku po nocy czy poranne napięcie karku zwykle nie biorą się z „przemęczenia", a z materaca, który źle podpiera lub zbyt mocno uciska. Zanim zaczniesz szukać nowego, sprawdź, jak obecny materac pracuje pod twoim ciałem — najlepiej w pozycji, w której naprawdę śpisz, a nie podczas kilku sekund w salonie.

Pierwsze podejrzenie pada zwykle na zapadkę zatrzymującą wałek kurantowy. Sprawdź, czy zapadka swobodnie wraca na swoje miejsce i czy jej sprężynka nie jest osłabiona lub wypięta. Drugi typowy sprawca to zużyty otwór w dźwigni uderzenia — luz powoduje, że dźwignia przeskakuje poza zębatkę i młoteczek zatrzymuje się przed uderzeniem. Trzeci to zabrudzony lub zastygły smar na osiach wałka; wtedy uderzenia słabną, aż w końcu całkiem zanikają. Przetrzyj osie i nałóż odrobinę oleju zegarowego, nigdy oleju uniwersalnego, który z czasem gęstnieje i skleja mechanizm.